Önceki Kızılay Başkanı Kerem Kınık’ın kızı Fatıma Zehra Kınık Demir geçtiğimiz sene Beykoz Kavacık’ta, arabasıyla Yavuz Selim Öztürk’ün kullandığı motosiklete çarpmış, olayda motosikletin ardında oturan 17 yaşındaki Batın Barlasçeki yere düşmesi sonucu geçirdiği iç kanama nedeniyle ömrünü yitirmişti.
Olayın akabinde gözaltına alınan Fatıma Zehra Kınık Demir, 1 günlük gözaltı sürecinin akabinde mahkemece tutuksuz yargılanmak üzere özgür bırakılmıştı.
Adli Tıp tarafından hazırlanan eksper raporuna nazaran kazada asli kusurlu olduğu belirlenen Kınık, 26 Mayıs’taki duruşmada 4 yıl 2 ay mahpus cezasına çarptırıldı ve 2 yıl mühletle ehliyetine el konuldu.
Barlasçeki’ni nannesi Hasret Doğan ve avukatı Uysal Uğurlu ve dava sürecini ve verilen cezayı ANKA’ya kıymetlendirdi.
“BİR PİŞMANLIK GÖRMEDİM, BİR MAHCUBİYET YOK”
Avukat Uğurlu, Zehra Kınık’a verilen cezaya uygulanan 1/6 oranındaki hakkaniyet indirimini gerçek bulmadığını söz ederken, anne Doğan da, “Bir pişmanlık görmedim, bir mahcubiyet yok. Duruşma sırasında da hiç etik davranılmadı. Benim acımı hiçe saydılar, oğlumun hayatta olmayışını hiçe saydılar. Psikolojim bozuk deyip, 2’nci kere, birebir araca binip kaza yapabiliyor. Ben kendimi onun yerine koydum. O aracı gözüm görmek istemez benim” formunda konuştu.
“KAZA DEYİP ÜSTÜ ÖRTÜLEMEZ”
Cezanın, Zehra Kınık’ın asli kusurlu olarak belirlenmiş olduğu Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi’nin hazırladığı eksper raporuna uygun olarak verildiğini söyleyen Uğurlu, ‘Dur’ levhasına uymamış olması nedeniyle Kınık’ın türel olarak yüzde 100 kusurlu olması gerektiğini belirtti. Uğurlu, “Yüzde 100 kusurlu olması durumunda, ceza ölçüsü artacaktı. O durumda, almış olduğu 4 yıl 2 aylık ceza 7 yıla çıkacaktı” şeklinde konuştu.
Anne Doğan da, “Bu bir kaza değil, bu kurallara uymama tercihi ve bu kurala uymamanın sonucunda, 1 anlık yanlışı nedeniyle benim evladım şu anda yok. Bu basitleştirilemez, bunun cezaları öteki cezalarla tıpkı olamaz. Kaza deyip üstü örtülemez” diyerek verilen cezaya itiraz edeceğini belirtti.
Doğan, “Batın’ın sesi, yolda kalmış her bir canın vicdanının sesi. Zira, Batın birinci değil, fakat son olsun istiyorum. Bilhassa de adalet karşısında çaresiz kalan beşerler olduğumuz için, benim gayretim da, Batın’ın sesi en azından hepimiz için olsun. Herkesi bu hususta ses çıkarmaya davet ediyorum. Cezaların bir farkı olması gerekiyor. Cezaların caydırıcılığı konusunda bir şey yapılması gerekiyor” diye konuştu.
“BU OLAY TAM AYKIRISI OLSAYDI…”
Fatma Kınık’ın savcılıktan isimli denetim koşulu ile hakimliğe sevk edilmiş olmasını ve 1 gün bile tutuklu kalmamasını bir “Hukuk garabeti” olarak pahalandıran avukat Uğurlu, “Bu olayda da, Fatma Zehra Kınık ismi olmasaydı kesinlikle tutuklanırdı diye düşünüyorum” dedi. Anne Doğan da, “Burada bir ayrım yapıldığını aslında gördük hepimiz” derken davada adaletin eşit sağlanmadığını düşündüğünü söyleyerek, “Bu olay tam zıddı olsaydı, benim oğlum bu türlü bir şey yapmış olsaydı asla içeriden çıkamazdı. Zira bu türlü bir sınıf ayrımı var onlarda. Kendileri üst mercide, halktan olan insanları alt sınıfta…” şeklinde konuştu.
Barlasçeki’nin kask takmaması konusunda yapılan yorumlara da cevap veren avukat Uğurlu, Barlasçeki’nin ölüm sebebinin, başını betan dubaya çarpması değil, düştükten sonra göğsünü asfalta çarpması nedeniyle geçirdiği iç kanama olduğunun altını çizerek, “Dolayısıyla kask takmamasının kazanın oluşumunda rastgele bir kusuru yok” dedi.
“KENDİLERİNE NAZARAN BİR HESAP ÇIAKRMIŞLAR”
Uğurlu, Zehra Kınık’ın son duruşma öncesinde PTT’ye yatırmış olduğu maddi tazminata ait ise, “Bizim hiçbir haberimiz olmadan PTT’ye gidip, bir para yatırdıklarını söylediler. Kendilerine nazaran bir hesap çıkarmışlar, hesaba nazaran de 327 bin liralık bir sayı için maddi tazminatın kâfi olacağını öngörmüşler. Bunu da PTT’ye yatırarak mahkemede bunu lisana getirdiler. Mahkemede bunu lisana getirmelerinin sebebi muhtemelen alınacak ceza ölçüsünün olabildiğince düşük hadden tutulmasını sağlamaktı” biçiminde konuştu.
“BENİM OĞLUMUN ÖMÜR HAKKI SATILIK DEĞİL”
Anne Doğan da Kınık’ların daha evvel 2 kez kendilerine para teklifinde bulunduğunu belirterek şöyle konuştu:
“Biz bunları kabul etmedik, buna karşın en sonki duruşmada maddi tazminat, kendilerince hesaplayıp benim adıma PTT’de hesap açıp, ona yatırdıklarını söylediler. Biz bu türlü bir talepte bulunmadık. Neden son duruşmada bu türlü bir şey yaptınız? Mahkemeyi etkilemek ismine mı bu türlü bir şey yapıldı? Ben, o denli düşünüyorum. Zira daha evvel yapılan para tekliflerini de kabul etmedik. Zehra ve Kerem Kınık, şahsen bizim aile dostumuzun yanına giderek, ‘Ne istiyorlarsa yapmaya hazırız, Batın’ın ismini yaşatmak ismine, çeşme ve gibisi, bunlar da dahil demişler. Bir de şöyle bir cümle kurulmuş, ‘En azından, kendisi vazgeçmiyorsa davadan, başka aile ile görüşsün onu ikna etsin’. Kabul etmedik tabi ki. Benim oğlumun ömür hakkı satılık değil. Bu davanın o yüzden sonuna kadar peşindeyim”
“ARACIN KULLANICISI ŞUURLU BİR HALDE YOLUNA DEVAM ETTİ”
Anne Hasret Doğan’ın tabirleri şu halde:
“Denilen şu, 1 yıl yatacak. Tam olarak beşerler bu yüzden korkmuyor. Ceza yüksek sanılabilir, 4 yıl, ancak bu türlü de olmuyor. Zehra Kınık’ın yapmış olduğu şey, kırmızı ışık kararında olan ‘Dur’ levhasına karşın durmayıp, şuurlu bir formda tercih yapmıştır. Oradan geçerken bir kaza olabileceğini öngörebilir, bu kurallar o yüzden var. Bu aracın freni patlayıp duramamazlık yapmadı. Bu aracın kullanıcısı şuurlu bir biçimde yoluna devam etti. Kazayla, şuurlu bir biçimde yola çıkmanın ayrımının âlâ yapılması gerekiyor.
“BÜYÜK BİR DUYARSIZLIK ÖRNEĞİ”
İlk etapta, çocuğumun kendini yere attığını söylediler. Onu okuduğum vakit şöyle düşündüm, benim çocuğum öleceğini düşündü ve kendini kurtarmak için yere attı. Öleceğini anlamış olması bile bende derin bir tesir yarattı. Sonraki duruşmada, en azından arkadaşına tutunabilirdi, sarılabilirdi. Benim acımı hiçe saydılar, oğlumun hayatta olmayışını hiçe saydılar. Büyük bir vicdansızlık örneği, büyük bir duyarsızlık sergilediler. Düşerken arkadaşına tutunabilirdi ne demek? Benim oğlumu bu istikamette suçladılar. Bir mahcubiyet yaşayan insan bu türlü cümleler kuramaz. Acılı bir anneye, gidene hürmet duyar. Onu suçlamaya çalıştılar. En sonunda şöyle bir cümle kullanıldı, ‘Oradayken yaşıyordu’. Benim aklımla dalga geçtiler…
Her şeyi suçladı; yolu suçladı, tabelaları, ışık olmamasını, yaya geçidi, otobüs durağı, yayaları, sahiden her şeyi suçladı. Fakat kendisi kusursuz, nasıl olabiliyor bu? Psikolojim bozuk dedi daima mahkemede. Psikolojim bozuk deyip, 2’nci sefer, tıpkı araca binip kaza yapabiliyor. Ben bunları söylerken, tekraren düşünüyorum. Ben kendimi onun yerine koydum. O aracı gözüm görmek istemez benim. Ben evladımın nerede, nereye düştüğünü görmedim, gidemiyorum oraya. Pekala kendisi, bir çocuğun vefatına sebep olmuşken nasıl oluyor da birebir araca (binebiliyor).
“ANCAK BENİM OĞLUM GERİ VERİLSEYDİ…”
Bir çok şey hukuk karşısında cezasız kaldığı için, toplumsal medyada da ‘Ceza almayacak, içeri girmeyecek’ denildi. Haklı bir söylemdi aslında. Biz de bundan korkuyorduk açıkçası. 4 yıl ceza verilmesi, bu nedenle bizi memnun etti. Ömür uzunluğu mahpus yatsa, benim onların düşündüğü üzere bir memnunluk yaşamam mümkün değil. Ben bir evlat kaybettim. Lakin benim oğlum geri verilseydi onların düşündüğü üzere memnun olabilirdim. O yüzden bir memnunluk yaşamam mümkün değil.”
