TBMM’de Yeni Yol Küme toplantısında konuşan Saadet Partisi Genel Lideri Mahmut Arıkan’ın ”Terörsüz Türkiye” süreci, Gazze, Soma maden faciasının yıl dönümü, çay fiyatları ve Çiftçiler Günü vardı. Arıkan, şunları kaydetti:
“Ülkemizdeki son gelişmeler ışığında 50 yıldır süren bir acının, 50 yıldır süren bir çatışmanın, 50 yıldır süren bir ayrışmanın akabinde, yeni bir sayfa açılma fırsatı doğmuştur. Bu elli yılda çok şey kaybettik. Vaktimizi kaybettik, gençlerimizi, insanımızı kaybettik, huzur ve güvenliğimizi kaybettik. Ve en kıymetlisi geleceğe ait umutlarımızı erteledik. Öncelikle; biz inancımız gereği, üstünlüğün fakat takvada olduğuna iman etmiş insanlarız. 1071’de Sultan Alparslan’ın ordusunda Kürt askerlerin olduğunu; biliyoruz. Bu toprakların Türklerin ve Kürtlerin ortak vatanı olduğunu; biliyoruz. Çanakkale’de Niğbolu’da, Yemen’de dört bir cephede kanlarımızı birlikte toprağa akıttığımızı; biliyoruz. Ulusal Görüş hareketi olarak bizler; birinci günden itibaren Türküyle, Kürdüyle bu milletin kardeşliğinin güçlü bir halde tesisi için çalıştık, terörün tahlili için büyük eforlar harcadık. Bunun için Ulusal Görüş tarihimizde; biri 1991 biri de 1994 yılında iki farklı rapor yayınladık. Kimsenin cüret edemediği bir devirde, Erbakan Hocamız Bingöl’de o meşhur konuşmasını yapmış bunun için DGM’de yargılanmış ve kendisine siyasi yasak getirilmişti. Tekrar 2009 yılında, bu sefer Saadet Partisi olarak Kürt probleminin tahliline ait yeni bir rapor hazırladık. Bu raporu -isme bilhassa dikkat çekmek istiyorum- ‘Gönüllü Birliktelik ve Kardeşlik’ başlığı ile kamuoyuyla paylaştık. Yani bizler; ne tek tipçi jakoben anlayışa teslim olduk ne de global güçlerin ülkemiz üzerindeki oyunlarını görmezden geldik.
“TERÖRSÜZ TÜRKİYE TÜRKİYE MÜPHEM BİR KAVRAMDIR”
Milli Görüş Hareketi, bütün bu çabayı ortaya koyarken tıpkı bugün olduğu üzere o gün de her türlü itham, iftira ve baskıya maruz kaldı. Buna karşın; Ne küstük, ne geri adım attık, ne de kınayanın kınamasına aldırdık; milletimizin kardeşliğine, birlik ve beraberliğine katkı yapacak hakikatleri en güçlü formda lisana getirmeye devam ettik. 1 Ekim’de Sayın Devlet Bahçeli’nin, DEM milletvekillerinin ellerini sıkmasıyla görünür olan süreç; 12 Mayıs’ta PKK’nın kendini feshetme ve silah bırakma açıklamasıyla daha ileri bir noktaya taşındı. Bizim için; akan kanın durmasına, şiddetin son bulmasına, siyasetin alanının genişlemesine, hak ve özgürlükler üzerindeki kısıtlamaların, kalkmasına vesile olacak her adım değerlidir. Biz iktidarın şiddetin önüne geçmeye yönelik samimi gayretlerini desteklemekten imtina etmeyiz. Fakat iktidarın neyin olmaması gerektiğine dair bir vurgu olan ‘Terörsüz Türkiye’ tanımlamasının kâfi olmadığı kanaatindeyiz. Muhtaçlığımız olanı, istemediğimizi değil, istediğimizi lisana getirerek söylemeliyiz. ‘Terörsüz Türkiye’ müphem bir kavramdır. Bizim gereksinimimiz olan yaşanabilir bir Türkiye’dir. Yaşanabilir bir Türkiye’de terör de yoktur, kayyım da yoktur. Yaşanabilir bir Türkiye’de şiddet de yoktur, gözdağı vermeye yönelik gözaltılar da yoktur. Yaşanabilir bir Türkiye’de kin ve nefret lisanı de yoktur, inkar ve asimilasyon siyasetleri da yoktur. Yaşanabilir bir Türkiye’de anneler de ağlamaz evlatlar da yitirilmez. Yaşanabilir bir Türkiye’de hukukun üstünlüğü, emeğe hürmet, hakça paylaşım vardır. Yaşanabilir bir Türkiye’de devletin işleyişini, kanun kararında kararnameler değil; adalet belirler. PKK’nın; silah bırakması, kendini feshetmesi, nasıl olumlu bir gelişme olarak görünüyorsak iktidarın da; baskı ve tahakkümden vazgeçmesi, ülkeyi şeffaf bir biçimde yönetmesi, TBMM’ni hakikaten bir müzakere tabanına dönüştürmesi tıpkı biçimde olumlu bir gelişme olacaktır. Genel Liderlerin, milletvekillerinin, belediye liderlerinin, gazetecilerin, öğrencilerin vicdanlarda karşılık bulmayan ithamlarla cezaevlerinde bekletilmesinin kimseye bir yararı olmayacaktır. Biz iktidardan; samimi olmasını, şeffaf olmasını, varmak istediği amacı toplumun her kesitiyle paylaşmasını, siyasi partileri düşman olarak görmekten vazgeçmesini, TBMM’ni gerçek bir müzakere tabanına dönüştürmesini, emperyalist baskılara boyun eğmemesini, bölgede beklenen savaş ve çatışmalara aparat olmamasını, hiçbir insanımızı ötekileştirmeden herkese kucak açarak memleketi yönetmesini, tüm bu süreçlerde de yapılan ikazlarımızı can kulağıyla dinlemesini, bekliyoruz.
“GERÇEK TAHLİL DİYARBAKIR’DA, EDİRNE’DE TRABZON’DA, ANKARA’DADIR”
Milyonlarca insanımız, 100 yılı aşkın bir müddettir; sıkı idarelerle, harika hallerle, darbelerle, muhtıralarla, kalkışmalarla, kayyımlarla, faili meçhullerle, parti kapatmalarla ve siyasi yasaklarla bir türlü normalleşemeyen bir ülke olmanın faturasını ödedi. Cumhuriyetimizin ikinci yüzyılı birebir gidişatın bir tekrarı olmamalı. Biz bunun için üzerimize düşeni yapmaya hazırız ve yapacağız da. Her vakit söylediğimiz üzere; Bugün de ‘Yaşanabilir Bir Türkiye’ için elimizi değil gövdemizi taşın altına koymakta bir an bile tereddüt etmeyiz. Asıl sıkıntı artık başlıyor. Bu süreç yalnızca hislerle, hamasetle, propagandayla değil; sağduyu ve stratejik akılla yürütülmelidir. Bakınız, az evvel tabir ettiğim Ulusal Görüş’ün tarihi deneyimine dayanarak, şu uyarıyı yapmak istiyorum: Bu topraklara barış, ‘kan’ akıtarak değil, ‘ter’ akıtarak gelecektir. Silahın bırakılması değerli, birebir formda milleti ayrıştıran zihniyetin terk edilmesi de değerli. Evet, silahlar bir daha çıkmamak üzere yok edilmelidir. Lakin silahlarla birlikte, ülkemize ve bölgemize yönelik emperyal planlar da yerin altına gömülmeli, tarihin çöplüğüne atılmalıdır. Gerçek tahlil Roma’da, Oslo’da, Londra’da, Washington’da değil; Diyarbakır’da, Edirne’de, Trabzon’da, Ankara’dadır.
“TBMM, HARİKULÂDE GÜNDEMLE TOPLANMALI”
Kardeşliği daima birlikte büyütmek için; Kürt vatandaşlarımızın tek temsilcisinin PKK, sorunun tek muhatabının da iktidarmış algısını değiştirmeliyiz. Kimse kusura bakmasın! Bu problem yalnızca AK Parti’nin, MHP’nin, DEM Parti’nin sıkıntısı değildir. Türkiye 1’den de, 3’ten de büyüktür! Bu sorun Türkiye’nin sıkıntısıdır. Unutmayalım ki: teröre ödenen bedel, aziz milletimizin tümü tarafından ödenmiştir. Bu sürecin nasıl yürütüldüğünü bilmek başta şehit ve gazi ailelerinin olmak üzere; 86 milyon insanımızın en alışılmış hakkıdır. Hasebiyle üzerine basa basa tekrar söylüyorum: Tahlilin adresi, Ankara’dır. Makamı, Gazi Meclis’tir. Temsilcisi de Aziz milletimizdir. Buradan bir davette bulunmak istiyorum. TBMM, yalnızca bu süreci ele almak üzere; harika gündemle toplanmalıdır. Bakınız şu an Mecliste’yiz. 592 milletvekili arkadaşımız var. Birkaçı dışında, milletvekillerinin bu süreçle ilgili hiçbir bilgisi yok. AK Parti milletvekillerinin bile yok. MHP milletvekillerinin bile yok. DEM milletvekillerinin bile yok. Allah aşkına, biz bunları Abdulkadir Selvi’den mi öğreneceğiz; Şamil Tayyar’dan, Mehmet Uçum’dan mı öğreneceğiz? Hayır, geleceksiniz Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde bunları konuşacaksınız. Kimlerle hangi odalarda, neleri konuştunuz bunu bu millettin meclisine anlatacaksınız.
“YA BİRLİKTE VAR OLACAĞIZ, YA BİRLİKTE VAR OLACAĞIZ”
Konuşmamın bu kısmında, iktidarın algı oyunlarına dikkat çekmek istiyorum. Kapalı kapı siyasetine, pazarlıkvari tavırlarına verdiğimiz yansıyı; tahlile olan bir reaksiyon üzere lanse ediyorlar. Bu hakikat değil. Bu yalnızca toplumsal kutuplaşmayı körüklüyor. Bizim tahlile, kardeşliğe dönük temennilerimiz var; ama iktidarın iş tutuşundan ötürü da tereddütlerimiz var. Bu iktidar değil miydi; her fırsatta muhalefeti, terörle ilişkilendiren, montaj görüntülerle meydanlarda gaye gösteren, ‘Kandil’le pazarlık yapıyor, İmralı’dan talimat alıyor’ diye itham eden. Arkadaşlar o kadar ileri gittiler ki bizim o devir genel liderimiz; Temel Karamollaoğlu Beyefendi Cumhurbaşkanı adayıyken pasaportuna terör iltisakı şerhi konuldu. Biz kardeşliğe inanıyoruz ancak işte bunlardan ötürü tereddütlerimiz var. Bu hususta son olarak şunu söz etmek istiyorum: Tarihi ortak olanların; yazgısı de geleceği de ortaktır. Ya birlikte var olacağız, ya birlikte var olacağız. Artık kapalı kapıları açmanın, gölgeleri aydınlatmanın vaktidir. Bu topraklarda yaşayan her etnik kökenden 86 milyon memleket evladının temsilcisi olarak biz Türkiye’nin teminatıyız. Biz, bu sorumluluk şuuruyla konuşuyor; yalnızca kendi ülkemizin değil, coğrafyamızın da selametini gözetiyoruz. Zira biliyoruz ki; bu topraklarda adalet sağlanmadan, bölgemizde barış tesis edilemez. Türkiye içeride kardeşliği, dışarıda ise vicdanı temsil edebilmelidir. Zira zulmün olduğu her yerde, mazlumun yanında yer almak; bizim yalnızca siyasi değil, insani ve tarihi bir vazifemizdir.
Silahların susması gereken yer, yalnızca dağlar değil; Gazze’nin kana bulanmış sokaklarıdır. Gazze’de İsrail tarafından yapılan soykırım ve uygulanan abluka; tanım edilemez bir felaket tablosuna dönüşmüş durumda. Bombalardan kurtulanlar; açlık, susuzluk ve hastalıklarla gayret ediyor. Bir terörist devletin tank, dozer, savaş uçağı soktuğu Gazze’ye; 57 İslam ülkesi olarak bir çuval un sokamıyoruz. ABD Başkanı’nın tatil köyü yapacağım dediği Gazze’ye; 57 İslam ülkesi olarak çadır sokamıyoruz. Evet! Askeri gücü geçtik; İslam ülkeleri ve Türkiye olarak insanî yardım konusunda bile aciz kalmış durumdayız. Yaşanan soykırım bitecektir. Bugün değilse yarın bitecektir. Ve hiç kuşkumuz yoktur ki Gazze Gazzelilerin olarak kalacak ve Filistin ırmaktan denize özgür olacaktır. Ancak, soykırım müddetince; yalnızca kınamanın acizliğine, diplomasinin pasif griliğine ve Filistin probleminin iç siyasetteki oy getirisine bakarak kelamı Gazze’den, özü Siyonizm’den yana olanların ikircikli hali unutulmayacaktır. Bir kere daha uyarıyoruz; yarın çok geç olmadan, şimdi dövecek diziniz varken; Katil İsrail’in fakat güçten anladığını, onun gücüne maruz kalmadan anlayın. Bu kelamımız; soykırıma karşı, gözünü kapatmakla tehdit geçer zanneden herkes içindir.
“BATI NE VAKİT BAHAR DEDİYSE COĞRAFYAMIZA KIŞ GELMİŞTİR”
İki gündür Trump’ın muhtemel bir Türkiye ziyareti için kamuoyunun hazırlandığına şahit olduk. Trump-Erdoğan ikilisine dair güzellemeler adeta havada uçuştu. Şimdilik bir ziyaret gözükmüyor. Tabi gün içerisinde ne olur bilemeyiz. İki gündür işi gücü bıraktık; ‘Trump Türkiye’ye gelecek mi, gelmeyecek mi? Putin’le buluşacak mı buluşmayacak mı? Ukrayna tepesi gerçekleşecek mi, gerçekleşmeyecek mi?’ Bunu tartışıyoruz. Meğer sorulması gereken asıl soru; Trump’ın gelip gelmediği değil, Amerika’nın Büyük Ortadoğu Projesine devam edip etmediğidir. Suriye’deki son gelişmelerin Büyük Ortadoğu Projesinin bir modülü olup olmadığıdır. Trump’ın evvelki gün yaptığı ‘Cumhurbaşkanı Erdoğan ile Suriye konusunda kimi çalışmalar yapıyoruz’ söylemidir. Trump’ın; kimi çalışmalardan kastı nedir? Birtakım çalışmalar Suriye’ye yönelik yaptırımların kaldırılmasıyla mı sonlu, yoksa bilmediğimiz öbür ajandalar da mı var? Arkadaşlar tarihi deneyimimiz bize şunu gösteriyor; Batı dünyası ne vakit bahar dediyse, coğrafyamıza kış gelmiştir. Ne vakit barış dediyse, savaş gelmiştir. Ne vakit demokrasi dediyse, esaret gelmiştir. Bu yüzden, şayet Amerika ve Avrupa bir şeyi alkışlıyorsa; bize dost diyorlarsa biz iki sefer düşünmeliyiz. Bu takviye bizi rahatlatmıyor, bilakis daha da endişelendiriyor.
“SOMA SORUMLULARI HESAP VERMEDİ”
Dün tarihimizin en büyük iş cinayetlerinden biri olan Soma Maden Faciasının 11. yıl dönümüydü. Ve ne yazık ki, bu 11 yılda ne gerçek sorumlular hesap verdi ne de benzeri faciaların önüne geçecek önemli adımlar atıldı. Helal lokma peşinde koşan 301 canımızı toprağa gömdüğümüz bir davada, 28 kamu görevlisinden 10’u beraat etti, kalanlarsa 5-6 ay üzere cezalarla adeta kurtuldu. Bu ceza değil, teşviktir. Bu cezalar, yeni facialara karşı bir davetiye, denetlemeyen ve takip etmeyenlere yürektir. Siz, Soma’da sorumlu olanlara neredeyse ödül üzere cezalar verir, Bolu Otel Yangınındaki sorumluları soruşturmadan kaçırırsanız; bu ülkede daha çok facia yaşanır.
“ÇİFTÇİYE VERİLMESİ GEREKEN 480 MİLYAR LİRA NEREDE”
Bugün birebir vakitte ‘Dünya Çiftçiler Günü’. Tüm çiftçilerimizin Çiftçiler Günü’nü kutluyorum. Biz; yıllardır ziyan üzerine ziyan eden, tarlasını boş bırakma basamağına gelen borca takım, faizle ödeyen tüm çiftçilerimizin meselelerini biliyoruz. Ancak bugün burada sizlerin huzurunda bir şey sormak istiyorum. 480 milyar lira nerede? Nedir bu 480 milyar lira size anlatayım. Bu iktidar 2006’da bir Tarım kanununu çıkarttı. Dediler ki: Ziraî dayanak ödemelerini Gayri Safi Yurtiçi Hasıla’nın yüzde 1’i yapacağız. Bu sevindirici bir gelişmeydi. Lakin kendi çıkardığı kanuna, kendisi hiç uymadı! Artık, 2025 bütçesinde çiftçiye ayrılan dayanak 135 milyar lira. Şayet iktidar 2006’da çıkarttığı maddeyi uygulamış olsaydı, çiftçiye 615 milyar lira ödeme yapması gerekiyordu. Lakin o denli bir şey olmadı tabi! O yüzden biz artık soruyoruz nerede bu 480 milyar lira? Nerede bu çiftçinin hakkı? Zirai don oldu sesini duyuramadı! Çiftçi sokağa döküldü yetmedi. Kapılarınızı aşındırdı yetmedi. Sesini duyurmak için daha dün Hatay’da soğan, Niğde’de patates üreticisi aksiyon yaptı. Siz ne yaptınız? Sıfır gümrükle 1 milyon ton mısır ithalatının önünü açtınız.
“ÇAY ÜRETİCİSİNİ, NEFES ALAMAZ HALE GETİRDİNİZ”
Çay üreticisini, nefes alamaz hale getirdiniz. Dün yaş çay alım fiyatını açıkladı: Yalnızca 25 lira 44 kuruş. Üstelik bu fiyata prim de dahil. Yani geçen yıl verilen ‘taban + prim’ uygulaması da ortadan kalktı. Geçen sene yaş çay için 17 lira taban + 2 lira prim olmak üzere 19 lira ödenmişti. Bu yıl ise yalnızca tek kalemde fiyat açıklandı. Pekala bu fiyata ne kadar artırım gelmiş oldu? Yüzde 34. Meğer gübreye yüzde 60’tan fazla, mazota yüzde 80’den fazla artırım geldi. Personellik, nakliye, budama, bakım maliyetleriyse katlandı. Daha ne anlatmak gerekiyor? Çayı üreticisi perişan durumda. Bunu görün artık. Londra’daki tefeciye değil, Anadolu’daki üreticiye kulağınızı vermek için daha hangi afetin, hangi feryadın olması gerekiyor. Doğrusu; kendi çiftçisinin eseri dururken ithalat yapan, dünyanın öbür ucundaki çiftçiye kazandırıp kendi çiftçisine ziyan ettiren bu anlayış; elbette bu ülkenin toprağına rahmeti, köylüsüne refahı getiremez. Bu 480 milyar lira, iktidarın çiftçiye borcudur. Derhal ödenmesi gerekir. Arkadaşlar şu muştuyu verip sözlerimi sonlandıracağım: İktidar; önümüzdeki yıllardan birini ‘Çiftçi Yılı’ ilan edip, çiftçiyi de köyden koparmadan evvel; Allah’ın müsaadesiyle biz iktidar olacağız, çiftçimizi de hayal ettiği günlere ulaştıracağız.”
