Gözaltında kaybedilen yakınlarının akıbetini sormak ve faillerin yargılanmasını talep etmek için Galatasaray Meydanı’nda 1995 yılından beri oturma hareketi yapan Cumartesi Anneleri bu hafta da meydandaydı.
Galatasaray Meydanı’na uygulanan polis yasağı nedeniyle açıklama, meydanı çevreleyen bariyerlerin önünde yapıldı.
31 Yıl Önce Gözaltında Kaybedilen Kasım ve Halil Alpsoy’u Unutmadık!#CumartesiAnneleri1050Hafta#CumartesiAnneleri1050Hafta https://t.co/JurXEKRzuh
— Cumartesi Anneleri (@CmrtesiAnneleri) May 10, 2025
10.50 hafta buluşmasında, 1994’te gözaltına alındıktan sonra bir daha kendilerinden haber alınmayan Halil ve Kasım Alpsoy’un akıbetleri soruldu.
Bu haftanın açıklamasını kayıp yakını Sebla Arcan okudu.
Açıklamanın tamamı şu halde:
“Yarın Anneler Günü… Biz bu Anneler Günü’ne de içimizde derin bir acı ve kapanmayan bir boşlukla girerken, devleti yönetenler kamuoyuna “her daim hürmetlerin en büyüğünü hak eden annelerimiz” diye kutlama iletileri yayınlayacak. Ancak yıllardır evlatlarını arayan, adalet için çaba eden anneleri görmezden gelmeye devam edecekler. Gözaltında kaybedilenlerin anneleri, aileleri için Anneler Günü bir sefer daha tarifsiz bir boşlukla geçecek.
Bugün bir defa daha hatırlatıyoruz: Gözaltında kaybetme; devlet vazifelileri tarafından ya da devletin bilgisi ve onayı dahilinde işlenmiş bir insanlık hatasıdır. Bu suça maruz kalanlar sırf kaybedilen şahıslar değil; tıpkı vakitte onların akıbetini bilmeden, yıllarca belirsizliğin içinde yaşamaya zorlanan aileleridir.
Artık yeter! Kaybedilenlerin yakınlarına yaşatılan bu azap sona ermeli. Hukukun üstünlüğü sağlanmalı ve devlet, kaybedilenlerin annelerine, ailelerine gerçek bir adalet ve tahlil sunma sorumluluğunu yerine getirmelidir.
‘ADALETİ SAĞLAMAK İÇİN HAREKETE GEÇİN’
31 yıldır inkâr ve cezasızlıkla unutturulmak istenen Kasım ve Halil Alpsoy için adalet talebimizi tekrarlıyoruz.
Halil Alpsoy, 12 Mayıs 1994 gecesi, eşi ve 40 günlük bebeğiyle birlikte İstanbul Kanarya’daki konutuna dönerken, meskeninin önünde bekleyen polisler tarafından gözaltına alındı. Eşi karşı çıktığında polisler kimliklerini göstererek ‘Merak etme, karakola kadar götürüyoruz. Yarım saat sonra gelir’ dediler. Halil Alpsoy beyaz bir Toros ile götürüldü ve bir daha geri dönmedi.
18 gün sonra, azaptan tanınmayacak hale gelmiş vücudu, konutuna 540 km uzaklıktaki Kırıkkale’de bir ormanlık alanda bulundu. Kardeşleri onu sadece elindeki çocukluk müsaadeden teşhis edebildi.
Halil Alpsoy’un gözaltına alınmasından bir hafta sonra, bu sefer polisler kuzeni Kasım Alpsoy’un Adana’daki konutuna baskın düzenledi. 30 yaşındaki Kasım, uzun namlulu silah taşıyan maskeli polisler tarafından 18 Mayıs 1994 sabahı gözaltına alınarak Adana İstihbarat Dairesi’ne götürüldü. Tıpkı gün akşamı hür bırakıldı; lakin kimliğine el konuldu. ‘Yarın gel, kimliğini al’ denildi.
‘MİT BİNASINDAN ÇIKAMADI’
Eve döndüğünde azaptan bitap haldeydi. Eşine, İstanbul’da gözaltına alındığında sorgulamasına katılan timin Adana’daki azabına de dahil olduğunu söyledi. Sonraki gün kimliğini almak üzere MİT binasına gitti. Akrabası kapıda bekledi. Fakat Kasım Alpsoy o binadan bir daha çıkamadı.
Bugüne kadar Halil ve Kasım Alpsoy’un gözaltına alındıkları inkâr edildi. Ailelerinin yaptığı tüm müracaatlar sonuçsuz bırakıldı. Hiçbir devlet kurumu, gerçeğin açığa çıkarılması ve faillerin yargılanması için tesirli bir araştırma-soruşturma yürütmedi. 31 yıldır tüm iktidarlar, bu ailelerin adalete ulaşmasını engelledi.
Yargı makamlarına sesleniyoruz: Adaletin tesisi, hukuk sisteminin asli misyonudur. Kasım ve Halil Alpsoy belgesinde adaleti sağlamak için harekete geçin! Kaç yıl geçerse geçsin; Kasım Alpsoy, Halil Alpsoy ve tüm kayıplarımız için adalet istemekten, devletin üniversal hukuk normları içinde hareket etmek zorunda olduğunu hatırlatmaktan vazgeçmeyeceğiz.”
