Silivri’deki Marmara Cezaevi’nde bulunan Seyahat davası mahkumu Can Atalay, TBMM Başkanvekili ve DEM Parti Milletvekili Sırrı Süreyya Önderi’in mevti münasebetiyle yaptığı açıklamada, “Yıllarını verdiği, her türlü düşünceye katlandığı ‘barış’a ülkemiz tez vakitte kavuşsun. Onun gerisinden yollayacağımız en büyük armağan ‘barış içinde yaşayan bir ülke’ olacaktır. Güle güle Sırrı abi… Seni unutmayacağız” tabirini kullandı.
Gezi davası mahkumu Can Atalay’ın, TBMM Başkanvekili ve DEM Parti Milletvekili Sırrı Süreyya Önderi’in vefatı münasebetiyle toplumsal medya hesabından bir açıklama yapıldı. Atalay, şunları kaydetti:
“Hapishanelerinden Meclis’e, TBMM Yönetim Amirliği’ne, sonra tekrar hapishane ve yine Meclis, Meclis Başkanvekilliği… ‘Barış’ için dolaştığı Anadolu yollarında taş yağmurlarından ‘baş barışçılık’ siyasetçisine… Sırrı Süreyya bile bu türlü bir senaryoyu yazamazdı. Zira hiçbir hayal gücü, hayatın yaratıcılığıyla yarışamıyor… Kökleri derindedir. Baba Ziya Başkan, 1965’lerde Anadolu’da sosyalizmi toplumsallaştıran tarihsel Türkiye İşçi Partisi Adıyaman Vilayet Lideri. Ziya Önder, ‘bizde -Adıyaman’da- seçimi partiler kazanmaz, falan yahut filan ağa kazanır’ diyor ve halkı için gayrete atılıyor. Ve gelsin baskı, gelsin meydan dayağı. Sırrı Süreyya Lider kökten şerbetli. Anlıyoruz ki siyasetindeki ısrarın, direncin, her kelamında hissettiğimiz yaşanmışlığın uzun bir öyküsü var.
Sağ olsun her birisi bizlere ders niteliğinde olan öykülerinden çokça yararlandık, yararlanacağız. Hastalandığında ‘geçmiş olmasını’ dilerken en sevdiği sıfatı ‘barış emekçisi’ ile selamladım. En içten temennim onunla, yıllardır fırsat bulamadığımız barış üzerine, gayret üzerine, siyaseti ciddiyetle lakin gülerek yapmak üzerine sohbeti yapmaktı, ne yazık ki olmadı. Sırrı Süreyya ‘uğurlama’ yazılarında derinden yaşadığı hislerini, yaşanmışlıkları, dostluklarını lisana getirir, içten hislerle uğurlardı. Yıllar öncesinden, Türkiye İşçi Partisi Genel Sekreteri ve Türkiye Birleşik Komünist Partisi Genel Lideri Nihat Sargın’ın akabinde yazdıklarını unutamayız. Sargın, o sekiz yaşındayken babasını vefat döşeğinde ziyaret eder. Yeni doğan kızkardeşine ağız birliğiyle Behice Boran’dan ilhamla Behice ismini koyarlar.
Önder, Sargın’ı şöyle anlatır:
’81 yaşındaydı. Bütün bir ömrünü, ‘daha düzgün bir dünya mümkün’ diyerek fakirlerin kurtuluşuna ve aydınlığa adamıştı. Kendi hayatından bile bir hayat çıkaramamış olanlara inat, 81 yıllık ömrüne yüzlerce hayat sığdırmıştı.’
Önder 63 yaşındaydı. Sanki ondan hırsızlama şöyle yazsam kızar mıydı?
’63 yaşındaydı. Bütün bir ömrünü, daha düzgün bir dünyada barış içinde eşit ve özgür yaşamak mümkün diyerek ezilen halkların ve fakirlerin eşit yurttaşlık haklarına, kurtuluşuna ve aydınlığa adamıştı. Kendi hayatından bile bir hayat çıkaramamış olanlara inat, 63 yıllık ömrüne yüzlerce hayat sığdırmıştı.’
”VASİYETİ YERİNE GETİRİLDİ”
Sırrı Süreyya için son uğurlama çok mühimdir. Nihat Sargın uğurlamasına ‘hayattayken etmediğiniz teşekkürü, son seyahatine uğurlarken edebilirsiniz’ diye çağırıyor. Volkan Konak için ‘şerefle girdi hayatımıza, erdemle yaşadı, onuruyla tamamladı vaktini. Erdemiyle de haşrolunacaktır inşallah.’ Yazdığı herbir içten satırı onun gerisinden, onun için de söylemiş olalım. Nasıl olsa onun kadar içten ve tesirli anlatamayız. Sırrı abi, Volkan Konak için uğurlama yazısında uğurlarken ‘saf tutmanın’ kıymetli olduğunu söyler. Vasiyeti yerine getirildi. Silivri’de -kendi usulümce- saf tutuldu. Anısı bol olsun. Yıllarını verdiği, her türlü külfete katlandığı ‘barış’a ülkemiz tez vakitte kavuşsun. Onun gerisinden yollayacağımız en büyük armağan ‘barış içinde yaşayan bir ülke’ olacaktır. Güle güle Sırrı abi… Seni unutmayacağız.”
