Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan 1 Mayıs’ta emekçi, memur ve patron temsilcileriyle yaptığı toplantıda, şunları söylemişti:
“İşçi ve patronlarımızın refah düzeylerinin yükseltilmesi, sendikaların faaliyetlerini sürdürebilmesi için tüm imkanlarımızı seferber ettik. Bu anlayışla son 23 yılda gereksinim duyulan yasa ve mevzuat düzenlemelerini bir bir hayata geçirdik. Sendikal hakları tekrar ele alarak kıymetli ölçüde güzelleştirdik. İstihdam siyasetlerimize sürat ve aktiflik kazandırdık. Çalışma hayatının tüm aktörlerini kapsayan geniş çaplı ıslahatlar yaptık. Tüm kısımlar için fırsat eşitliğini önceleyen yenilikleri devreye aldık. İşçilerimizin hak ve hukukunun korunmasına ait hassasiyetimizi sırf sözlerimizle değil son periyotta sürat verdiğimiz çalışmalarımızla da açıkça ortaya koyduk.”
Erdoğan, “sendikal garantileri güçlendirdiklerini, grev hakkını rasyonel bir tabana oturttuklarını, İş Sıhhati ve Güvenliği Yasası’nı yürürlüğe koyarak çalışma kurallarını ve alınacak önlemleri azami surette iyileştirdiklerini” de savunmuştu.
YERİMİZ DEĞİŞMEDİ
Erdoğan’ın bu açıklamalarına rağmen Türkiye’den birçok sendikanın da üyesi olduğu Memleketler arası Sendikalar Konfederasyonu’nun (ITUC) 2025 Global Haklar Endeksi’nde Türkiye yeniden, personel hakları açısından dünyanın en berbat 10 ülkesi ortasında yer aldı. ITUC’un raporuna nazaran, emekçi hakları ve sendikal haklar dünya genelinde geriliyor. Türkiye’de de durum farklı değil. Türkiye ile birlikte bu kategoride yer alan öbür ülkeler şöyle: “Bangladeş, Belarus, Ekvador, Mısır, Eswatini, Myanmar, Filipinler, Nijerya, Tunus ve Türkiye.”
ITUC’un 2014 yılından bu yana yayınladığı global sendikal haklar endeksinde, Türkiye en başından bu yana her yıl dünyada emekçi hakları açısından en makus 10 ülke ortasında yer alıyor.
‘KARA LİSTE’
Türkiye’nin 2 Haziran’da Cenevre’de başlayan Memleketler arası Çalışma Örgütü (ILO) konferansında da büyük olasılıkla her yıl olduğu üzere yeniden Aplikasyon (standartların uygulanması) Komitesi’nde yer alması bekleniyor. Bu komitede yer alan ülkeler çalışma hayatının en makûs olduğu ülkeler olarak sıralanıyor. Bu liste sendikal alanda “kara liste” olarak da isimlendiriliyor.
